Jong Talent 2006, Academie Minerva.

Imanuel Kant schreef:” De kunst van de filosofie is een wereld die ingewikkeld lijkt te zijn eenvoudig te maken. Een filosoof maakt mensen duidelijk wat ze al wisten, zonder dat ze wisten dat ze het wisten”.

Dit citaat van Kant kwam voor mij in een helder licht te staan toen ik het boek van Arnold Corneille “De vertraagde tijd” en het boek van Mihaly Csikszentmihalyi “Flow” las. Deze boeken hebben een enorme indruk op mij gemaakt. Het eerste boek liet mij nadenken over hoe ik in het leven sta en wat ik graag aan de kijker wil doorgeven en het tweede waarom ik de behoefte voel om te schilderen.

De filosofie van de vertraagde tijd stelt dat de moderne mens (dus ook ikzelf) vastzit tussen twee definities van tijd:

- De externe sociale tijd; de invloed van de enorme versnelling van wetenschap en technologie in de laatste vijftig jaar en de negatieve aspecten die dit met zich meebrengt, thuis en op de werkvloer (Stress, burn-outs, hoge werkdruk, faalangst, midlifecrisis).

- De intrinsieke tijd; ieder mens heeft een uniek verborgen programma, een talent. De innerlijke behoefte om jezelf te sturen en ontwikkelen in je eigen tempo.

Het is een zoektocht van de mens om de juiste balans te vinden tussen beide tijden. Het is opletten dat je niet teveel meegaat met de jachtigheid, maar gaat "vertragen" en opzoek gaat naar je eigen tempo. Ik creëer in mijn schilderijen een wereld die is gemaakt om de kijker stil te laten staan en het schilderij (intrinsiek) te beleven.

Door te spelen met de zwarte lijn, voorgrond\ achtergrond, donker\ licht, vorm\ restvorm wil ik dat de kijker zich gaat afvragen: Hoe zit iets in elkaar? Hoe zit dit werk in elkaar? Hoe is het gemaakt? En in welke volgorde lopen de lijnen en kleuren?

Het werk vereist een onderzoekende en creatieve manier van kijken. Door het stilstaan, ervaren en kijken naar mijn schilderijen probeer ik de kijker "de vertraagde tijd" te laten beleven. Mihaly Csikszentmihalyi spreekt over de piek ervaring of “flow”. Ik ervaar deze flow het meest als ik de zwarte lijnen zet. Met een dunne kwast en zwarte inkt ga ik simpelweg alle kleurverschillen omlijnen. Hierdoor raak ik in een meditatieve sfeer: de flow en ga ik compleet in op het moment. De wereld om mij heen bestaat even niet meer en ik wordt een met het schilderij. Dit is een heerlijk en verslavend gevoel voor mij.

En daarom doe ik wat ik doe.